طپش دیجیتال

عروسک‌بازی با حیوانات - طپش دیجیتال

  • تاریخ : ۳۱ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 4 views
  • نظرات : دیدگاه‌ها برای عروسک‌بازی با حیوانات بسته هستند
سلامت نیوز:در مورد حیوانات قاچاق به هر کدام از سازمان ها مراجعه کنید متوجه می شود که هر یک سعی می کند مسوولیت را بر دوش دیگری بیندازد. خلا قانونی قطعا برای مقابله با خرید و فروش حیوانات قاچاق در کشور وجود دارد اما متاسفانه چشم و هم چشمی و به نوعی عروسک بازی با حیوانات نیز به نوعی به این موضوع دامن زده است. به گزارش سلامت نیوز، روزنامه جهان صنعت نوشت: زمان زیادی از ساعات شلوغی صبح تهران گذشته و روز تازه برای قاچاقچیان حیوانات لوکس محله مولوی آغاز شده است. برای پیدا کردنشان هیچ ایده ای ندارم. نه توانستم معرفی پیدا کنم که یک راست به یکی از این قاچاقچی هایی که انگار این سال ها حسابی نان شان در روغن رفته دسترسی داشته باشم و نه از اطرافیانم کسی میل و علاقه ای به این دسته حیوانات داشت که از طریق آنها بفهمم کجا باید بروم؛ بنابراین دست به کار شدم و پرسان پرسان از مغازه داران و ساکنان سراغ راسته حیوان فروشان را گرفتم. خیلی طول نکشید تا متوجه شوم برخلاف شنیده ها پیدا کردنشان کار زیاد سختی نیست. برای اینکه از آدرس درست مطمئن شوم از دستفروش و مغازه دار و عابر، حتی از یکی دو بی خانمان پرسیدم کجا باید بروم و همه متفق القول کوچه مرغی ها را نشانم دادند. حتی در لحظه نگارش این گزارش نمی دانم جایی که رفتم همان کوچه مرغی های معروف بود یا جایی در نزدیکی اش؛ از هر مغازه داری که سراغ کوچه مرغی ها را می گرفتم بعد از برانداز کردن سر تا پایم به گفتن برو جلوتر اکتفا می کردند. بالاخره کمی جلوتر سر خیابانی باریک و قدیمی چیزی که منتظرش بودم را شنیدم؛ صدا گفت: سگ، سنجاب... ارزون میدما . سریع به سمت صدا برگشتم، مردی میانسال با موهای رنگ شده اش که از ریشه سفید شده بود با دفترچه ای قدیمی و زهوار در رفته در دستش مستقیم به چشم هایم نگاه می کرد. جلو تر رفتم و پرسیدم: سنجاب چند؟ مرد بی خیال، با چشم هایی که نمی خواست چیزی یا کسی را از دست بدهد، به اطراف نگاهی انداخت و با سر اشاره کرد که دنبالش بروم. چند قدم جلو تر در آهنی بی رنگ و زنگ زده ای تا انتها باز بود، از همان ابتدای در پله ها شروع می شد و به زیر زمین می رسید. بعد از هفت، هشت پله دیگر پایین تر معلوم نبود و بوی به شدت تهوع آوری که نشان می داد اینجا محل نگهداری حیواناتش است صاف توی صورت می خورد. خودش جلوی ورودی خانه، روی چهار پایه چوبی که با چند تکه ابر و پارچه تلاش کرده بود تا حس راحتی بیشتری به آن بدهد نشست و شروع کرد به پرسیدن. چه قدی می خوای؟ بزرگ کوچیک؟ - کدوم بهتره؟ کوچیک یا بزرگ؟ کوچیک بهتره. می تونی رام و دست آموزش کنی چون بزرگ رام شدنی نیست. - جز سنجاب چی داری؟ خرگوش، سگ، گربه، همستر، خوکچه هندی، اینا هم ردیف سنجابن ولی خب سنجاب از همه اینا ترو تمیز تره، باهوش تر و بهتره تازه کلاسشم بالاتره. بگو چی می خوای و چقد خرجش می کنی؟ - قیمت سنجاب از چند شروع میشه؟ +از 120 هزار تومن داریم تا 250 تومن. بزرگش ارزونه، کوچیکش گرونه. - حیوون دیگه بخوام کجا باید برم؟ یکم گرون تر، تک و خاص تر. بعد از شنیدن این جملات تازه حواسش جمع شد و از روی چهار پایه بلند شد. کمی جلوتر آمد، آنقدر نزدیک که بین آن همه صدای بوق و فریادهای دستفروشان می توانستم صدای نفس هایش را بشنوم. هر چی میخوای من دارم، نداشته باشمم جور می کنم برات. - حیوون خاص می خوام. مثل بچه تمساح، توله شیر و ببر. از این حیوونا نمی تونی پیدا کنی. کسی هم نمی فروشه. جرمه اصلا. کسی نمیاره دخترجون. تا حالا حتی کسی دنبالش نیومده تا قیمت کنه. - من خودم آمار گرفتم، در جریانش هستم که میان و شما هم می فروشید. صدایم را کمی آرام می کنم و سرم را جلوتر می برم و می گویم: - آقا برای کسی می خوام که تازه اومده ایران و پولداره، یه باغ بزرگ داره که می خواد حیوون توش بندازه و پولشم مهم نیست براش... فقط می خواد کل رفیقاشو بخوابونه. منم این وسط می خوام یه پولی گیرم بیاد چون پول لازمم. شما یکی که حیوون میاره معرفی کن من شیرینی شما رو می دم. با هر کدام از این جملات نگاه و رفتارش متفاوت می شود. انگار هم شک کرده که این حرف ها به ظاهرم نمی خورد و هم دلش نمی آید ریسک کند و مشتری دست به نقد را از دست بدهد. دوباره شروع می کند به برانداز کردن اطراف و در نهایت دل به دریا می زند و می گوید: بیا دنبالم با هم از کوچه خارج می شویم. درست سر خیابان یکی از همکارانش را صدا می کند. با دیدن چهره اش، ترس برم می دارد. از نیمرخ، قد بلندی دارد و شکمش عجیب بزرگ است. پوستش سبزه است و نشان می دهد سال هاست که زیر آفتاب سوخته و بینی استخوانی بزرگش به صورت ضمختش می آید. مردی که در مورد سنجاب از او سوال کردم سمتش می رود و چیزی در گوشش می گوید. بر می گردد و به من زل می زند. اجازه نمی دهد حرفی بزنم. حالا مرد قاچاقچی رو به رویم ایستاده و لب هایش که چند درجه هم از پوست صورتش تیره تر است باز می شود تا حرف بزند. دندان هایش یکی در میان افتاده، از نیمه شکسته یا سیاه شده اند. چی میخوای؟ - از این میمون کوچیکا که دور انگشت می چرخه داری؟ با دست اندازه میمون را نشان می دهد و ادامه می دهد: از این میمون انقدری ها؟ 21 میلیون دوباره داستان ساختگی آشنای پولدار حیوان دوست را برایش سر هم می کنم و با دقت به حرف هایم گوش می کند. دستش را به صورتش می کشد و می گوید: شما هرچی می خوای من دارم. هرچی فکرشو بکنی یا نکنی برات میارم. پرنده، درنده، خزنده، چرنده هرچی که بالای سرت تو مغزت تصورش کنی من برات میارم. - از کجا میاری؟ از خارج یا همینجا؟ از کجا میاری رو دیگه کاری نداشته باش. واردش نشو. شما خرگوش می خوای من تحویلت می دم چی کار داری من از کجا میارم؟ اصلا من می دزدم. - خب مثلا قیمت بچه شیر چند؟ داری خطرناک میشی. اینی که میگی میمون کوچیک و بچه شیر می خوام یعنی از محیط زیست اومدی. - نه آقا محیط زیست چی؟ من قیمت می خوام. +شیر تو بقالیا دارن... قیمت کن شیر پاستوریزه دارن... شیر پر چرب دارن... کم چرب دارن... با شلوغ کاری مرد قاچاقچی بقیه هم از اطراف دور ما جمع می شوند. صورت مرد شبیه چند دقیقه قبلش نیست و حالا خوب می داند خریدار حیوان نیستم. سعی می کنم اعتماد به نفسم را حفظ کنم و به مرد می گویم: حالا نمی خوای قیمت بدی این کارا چیه می کنی؟ بگو نمی فروشم از جای دیگه می پرسم. خیابان دیگر جای ماندن نیست. صدای یکی از مردها از پشت می آید که فریاد می زد و حرف های مزخرف می زد. قدم هایم را به تدریج تندتر می کنم تا دور شوم. نمی دانم مردها فهمیده اند صدایشان را ضبط کرده ام یا نه و همین باعث شده تا ترسم بیشتر شود و گوشی ام را محکم در دستم بگیرم تا گوشی را نزنند. زیر پوست شهر چه می گذرد شاید هیچ کدام از افرادی که در آن خیابان مشغول قدم زدن و خرید و فروش هستند ندانند چه شغل هایی زیر گوش شان در جریان است، شاید هم می دانند و به روی کسی نمی آورند. چیزی که روشن است و همه ما به خوبی از آن مطلع هستیم این است که هزار شغل کاذب دیگر زیر پوست این شهر وجود دارد و ما از آن بی خبریم، چیزی که مهم است بی توجهی مسوولان ذی ربط است که می توانند با کوچکترین اقدامی عرصه را بر این افراد تنگ کنند اما دریغ از کمترین اقدام برای مقابله. بعد از مواد مخدر، قاچاق حیوانات دومین تجارت سیاه پرسود کشور را به خود اختصاص داده و ایران به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی در مسیر عبور محموله های قاچاقی قرار گرفته است. به دلیل اینکه عملا بحث انتقال هوایی حیوانات ممکن نیست، محموله های قاچاق حیوانات از مسیر جاده ابریشم از هند، پاکستان و افغانستان حرکت کرده و با عبور از ایران به سمت مرزهای ترکیه و پس از آن به اروپا صادر می شوند و همین قرار گرفتن ایران در مسیر قاچاق موجب شده تا کشور ما نیز از نظر وجود حیوانات قاچاق وضعیت مطلوبی نداشته باشد به همین دلیل هر حیوانی که در حیات وحش وجود دارد در ایران پیدا می شود حتی کرگدن، ببر و پلنگ و شیر که فراوان است و از همه آنها بیشتر پرندگان. درحالی که چندی پیش رییس اداره محیط زیست شهر تهران یکی از بزرگ ترین معضلات شهر را نگهداری گونه های جدیدی از حیوانات از جمله آفتاب پرست و ایگوانا دانست که این علاقه به نگهداری، خرید و فروش و قاچاق این حیوانات خاص روز به روز بیشتر می شود و البته با توجه به مشاهداتی که داشتم این حیوانات به راحتی قابل خرید و دسترسی هستند که در برخی موارد با قیمت های ناچیز به فروش می رسند. برای مثال ایگوانا در بازار قاچاق یکی از حیواناتی است که با اقبال زیادی مواجه شده است که به واسطه رنگ، قیمت های متفاوتی دارند و قیمت خرید هر کدام از 600 هزار تومان آغاز می شود و به میلیون ها تومان هم می رسد. بر اساس گفته های یکی از مغازه داران گونه سبز و قرمز این حیوان بسیار ارزان تر از گونه آبی آن است و دردسری که برای پیدا کردن ایگوانای آبی برای فروشنده ایجاد می شود بیشتر است و نایاب بودنش باعث افزایش قیمت آن شده است. همچنین در بازار پرندگان قیمت گونه های خاصی از پرندگان هم تا بیش از 20 یا 30 میلیون تومان می رسد. برای مثال طوطی های تژاد آلفا و آرا از یک میلیون و 500 هزار تومان شروع می شوند و پرندگانی که واژه های بیشتری را می گویند و از آفریقا و استرالیا قاچاق می شوند گران تر هستند.با این حال محمد حسین بازگیر از حضور گشت ها و یگان های ویژه در مکان هایی مانند بازار های میوه و تره بار، بازارچه های سنتی، فصلی، نمایشگاه ها، آکواریوم فروشی های نواب و بازار ۱۵ خرداد که امکان خرید و فروش این نوع حیوانات وجود دارد به طور مداوم حضور دارند، خبر می دهد اما چیزی که در سطح شهر مشاهده می شود غیر این است. همچنین چندی پیش مدیر روابط عمومی انجمن حمایت از حیوانات در رابطه با وضعیت نابسامان قاچاق حیوانات گفته بود: در مورد حیوانات قاچاق به هر کدام از سازمان ها مراجعه کنید متوجه می شود که هر یک سعی می کند مسوولیت را بر دوش دیگری بیندازد. خلا قانونی قطعا برای مقابله با خرید و فروش حیوانات قاچاق در کشور وجود دارد اما متاسفانه چشم و هم چشمی و به نوعی عروسک بازی با حیوانات نیز به نوعی به این موضوع دامن زده است. در پایان، عبدالرضا باقری خاطرنشان کرد: حیواناتی وجود دارند که در مقررات بین المللی برای خرید و فروش آنها مجازات سنگینی تعیین شده است اما متاسفانه قاچاق این حیوانات در کشور ما هم به شدت رواج دارد مانند بسیاری از گونه های در حال انقراض همچون شیر و ببر و پلنگ و گونه های بسیاری از پرندگان.
برچسب ها

ارسال دیدگاه جدید

نظرات برای این مطلب بسته شده است.

Sorry, the comment form is closed at this time.

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.